woensdag 31 december 2008

Rem

Deze dag, een slappe koord
in de lege morgen, gespannen
als mijn boog: twee seconden zen
gevuld als een slanke vaas
met een roos. Pijl van verwondering:
passie vliegt door de tijd.
De zoevende kracht van het woord
dat ontwaakt in het laatste beetje nacht.
Stil protest -- een vlot,
dobberend op vloeiende huiselijkheid.
Mijn laatste REM-slaap op zijn best:
de pracht van een verdronken god.

dinsdag 30 december 2008

Roddels

Sommige mensen bieden een thuis
voor mijn spoken, maar ze herkennen
de bezoekers niet en serveren
thee met klontjes die oplossen
als geheimen in een hoerenbed.
Ik verdwijn dan in geruchten
en beloften, zonder ze waar te maken,
als het label NIEUW op een zakje koffie
van het veel te oude merk.
Misschien komt er ooit een schim langs
die bedankt voor alle roddels.
Een glas water zal volstaan in dat geval.

maandag 29 december 2008

Neus

Je neus -- een ratelende startmotor.
Hij wil niet aanslaan in de metro.
Mensen bekijken je alsof je mee wil lijden.
En terloops troost aanzwengelen, heus.
Terwijl je blik gewoon Pech zegt,
verkouden vandaag. Stormende natuur.
Razende wagon vol ongeduld.
Hoe kan je ontsnappen zonder zakdoek?
Knoop een laken van verlangen.
En hijs je uit jezelf: ooit had je
een fijne neus voor zulke dingen.

zaterdag 27 december 2008

Touchscreen

Ik zie sterren zwemmen
in het verraderlijke water
van gemiste kansen.
Ze signaleren hun mooiste
afscheid met een fluitje
van sublieme ironie.
In de kunst van het verdrinken
stop je de vrije val van vrijheid
maar niet de zinloze zin
van het zwemmen
op een touchscreen
van ongenaakbaarheid.

dinsdag 23 december 2008

Münchener Freiheit

De wijzer sleept zich voort
van seconde naar seconde.
Het perron is een lek geslagen boot
van plannen. Achtergebleven wonde
in de moegestreden tijd.
Ik vaar over dromen die ik vergat.
Münchener Freiheit: de trein rijdt
weg en ik verdrink in mezelf.
Een grote triomfboog bezegelt
het geloof dat uren samendrukt.
In Gebet bleibt die Zeit stehen.
De maan die mijn getijden regelt.

donderdag 18 december 2008

Schaduw

Een donkere toon achtervolgt me,
maar de zin ontbreekt
om me te laten leiden
door een gevangenisschaduw
die zijn bestaansreden zoekt:
vaders gezicht, dit vers
in een gedicht zonder licht.
Is er angst voor weemoed,
ben ik al verloren.
Had ik mijn vader nooit gekend,
hoorde ik nu geen brassband,
was ik nooit in teksten stil herboren.

maandag 15 december 2008

Koopzondag

Sippe koppen, lege handtassen
en gedrukte window shoppers samengeteld:
deflatie in volle actie bespioneerd.
Kijklustig blijven dromen, inkomen gespaard
voor deze koopzondag met suspecte tekens
van een depressie: de mooiste blikken
bewaard voor het contact dat ze vertikken.
Ze mikken op een buitenkans, elders
op de Meir, ver buiten het bereik
van de koopkracht van mijn ziel.
Geen gezeik -- mijn inflatoire honger blijft duren
naar woorden die me van elders begluren.

zondag 14 december 2008

God en ik

God is een savanne.
Hier en daar een acacia
met gedraaide takken
die je pas opmerkt
wanneer een blad valt.
En ik ben een papieren tijger
die door losgemaakte aarde sluipt,
tussen de uitgebloeide hortensia's
van grote woorden
verfrommeld in het huisvuil
bij de opgedroogde vleugels
van mijn voorbije vlinders.

donderdag 11 december 2008

Toscane

Maagdelijke stilte is een blonde vamp.
Ik laat haar urenlang mountainbiken
in een Toscaans vergezicht als ze dat wil,
in een heuvelloos gedicht met populieren
en knipogende zon, falende oude lamp
terwijl ik extravergine raadsels verzin
in een burcht van tijd, onder mos en schaduw
van jaloerse wijngaarden en cypressen
die niet buigen in mijn eigenwijze wind.
Maagdelijke stilte? Zacht, een vermoord kind
in de bossages, lege stukken nacht
waaraan mijn pen emotieloos voorbijreed.

dinsdag 9 december 2008

Zin

Zoals de kou
die ik schrijvend doorsein
vindt een zeil de wind,
bol van onvervulde dromen.
Voor elke vrouw
richt ik mijn verzen als een kind
op veel te grote dingen die gaan komen.
In de verte, verstuivend in mijn aanzijn,
een duinenrij van ritmische dagen
die hart en adem belagen.
Geef me geen touw.
Er is een zin om op te knopen.