dinsdag 23 december 2008

Münchener Freiheit

De wijzer sleept zich voort
van seconde naar seconde.
Het perron is een lek geslagen boot
van plannen. Achtergebleven wonde
in de moegestreden tijd.
Ik vaar over dromen die ik vergat.
Münchener Freiheit: de trein rijdt
weg en ik verdrink in mezelf.
Een grote triomfboog bezegelt
het geloof dat uren samendrukt.
In Gebet bleibt die Zeit stehen.
De maan die mijn getijden regelt.