woensdag 31 december 2008

Rem

Deze dag, een slappe koord
in de lege morgen, gespannen
als mijn boog: twee seconden zen
gevuld als een slanke vaas
met een roos. Pijl van verwondering:
passie vliegt door de tijd.
De zoevende kracht van het woord
dat ontwaakt in het laatste beetje nacht.
Stil protest -- een vlot,
dobberend op vloeiende huiselijkheid.
Mijn laatste REM-slaap op zijn best:
de pracht van een verdronken god.