dinsdag 9 december 2008

Zin

Zoals de kou
die ik schrijvend doorsein
vindt een zeil de wind,
bol van onvervulde dromen.
Voor elke vrouw
richt ik mijn verzen als een kind
op veel te grote dingen die gaan komen.
In de verte, verstuivend in mijn aanzijn,
een duinenrij van ritmische dagen
die hart en adem belagen.
Geef me geen touw.
Er is een zin om op te knopen.