donderdag 1 januari 2009

Verspreking

Ik verga. De wolken vergaan.
Jij vergaat. De maan bestaat.
Een woordverspreking. Meer niet.
Soms is het een hele wereld
die vergaat, zonder angst
dat je het stof blaast
Van zijn ziel. Wijn
en loslippigheid
en labiale uitschuivers erbij.
Dan weer een naam die je prikkelt.
Naakt en zacht
in al zijn onbezonnen pracht.