woensdag 25 februari 2009

Jij bent bij mij (voor Y.)

gekist verleden op de schouw
de tijd zakt door --
een zware seconde --
begeleidt mijn hart in de rouw

gelukswonden een knipoog gunnen
en dan door het raam, vrolijke melodie
met sombere tekst, een luchtballon
zien opstijgen, met lijster erbij

ik sluit het gekartelde leven van mijn fantasie,
taartpunt getoverd uit de circelvorm
van samen de klok rond slapen, hak
in het zand van de uren

of was het raam een spiegel
met sluipende ijsbergen
die ik niet meer thuisbreng
in de koelkast van vroeger?

om een aardbei uit de weg te ruimen
heb ik alleen wat speeksel nodig
en warme chocola zonder suiker,
dan haast ik mij naar jouw afgrond

jij bent bij mij
mijn ogen blijven hangen aan dit zuurzoet verdriet
ik hoor het zingen
het maakt een grapje in de verte

maandag 9 februari 2009

Huishoudelijke mededeling

Momenteel schrijf ik aan drie heel grote gedichten -- tegelijkertijd. Het kan even duren voor ik nieuw materiaal publiceer hier. Geniet van mijn vierde bundel, 'Een boek van tijd', net uit bij uitgeverij P.

BS

maandag 2 februari 2009

Afscheid van Gran Canaria (uit: Het Liegend Konijn)

niets gebeurt, maar alles is er
recht voor mijn ogen, in heden en verleden
nu mijn gedachten wolken zijn
en wolken opgeschoten hangjongeren
die niemand begrijpt

niets gebeurt, maar alles is er opnieuw:
vanmorgen nog leerde de zon haar schaduwen
zweefvliegen
en de palmbomen dansen hun can-can
in de wind, hoog op de doorrookte bergen --
huizen worden er gestapeld
als de verlaten zwaluwnesten van mijn hart

nieuwsgierigheid, die schoffie,
beledigt de leegte
met de veel te grote letters van de Daily Mail
waar ik eigen drama's herlees
parfum van hyperbolen
roddels die uitlopen als schmink in de regen
vlak voor ik de tunnels induik
met hun oranje spoken van licht
ze springen haasje-over op de schouders
van twee Engelse dragqueens
tanende sterren
George Michaels zonder coming-out

windmolens wuiven hun afscheid --
peuters die aarzelen tussen geeuw en schreeuw?
alleen de chauffeur, caballero die mij een chico noemt,
maakt het mooie weer vandaag:
hij gebruikt zijn geldlade als tam-tam
wanneer ik hem bijna vergeet te groeten

met een knipoogje

bij het verlaten van mijn zelfgezochte verveling