woensdag 29 april 2009

Groeten uit Guantanamo

Word weer eens de mond gesnoerd.

Door al het lekkers dat zich moeit.

Zwem in melk en melancholie.

Stap uit een bundel bergen,

als Al Qaeda uit een droom.

Wuif naar Barack Obama,

cast away op een eiland van beton.

Zonder zon. Word wakker naast hem

tussen opgerolde prikkeldraad, 

scheermesjes en revolvers.

Waarachter kliffen en de oceaan.

Zeg gevoelloos Morgen, meneer de President.

Zeg dat ik een mes voel. En laat urenlang

de stilte luider om aandacht zingen

dan de luidste rock 'n roll.

700 vermeende terroristen, aldus de krant,

in de luie zetel waar ik me verveel,

met een koelkast binnen handbereik.

700 vermeende terroristen, meneer de President.

Kamer een fata morgana van vaalwitte leegte.

Weinig licht. Knarsend geweten.

De radio die speelt. En me vrij wil maken.

Opdat het closing-down proces beginnen zou.

Hallo Houston. - - - - - - - - - - - - - - - - - Mare

tranquillitatis. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

De oceaan verwelkomen. Vol lopen

en luider schreeuwen dan de luidste rock 'n roll

om aandacht. 

Zachtblauwe vergezichten. Vergeeld.

Nog oudere spoken die op de vuist gaan

met elkaar.

Bevroren rozen,

spinsels die door de kamer sleeën.