dinsdag 19 mei 2009

Lentemeid

Ik vraag me af 

waarom lentes altijd overdrijven, 

als meiden met mooie borsten

die heupwiegen.


Ik vraag me af

waarom hun temperaturen blijven hangen --

suffe cafégasten, balkend 

aan een vertrouwde toog.


Ik knipoog naar de zon,

schalkse suggestie die volstaat.

Ze straalt, verdwijnt achter een wolk,

opdat ik zou verlangen.


Ik knipoog naar de borsten

die ik een naam probeer te geven.

Buitengewaaide meiklokjes, 

recht in het volwassen leven gestapt.


Ik vraag me af

waar dit oosters gevoel voor elegantie

vandaan komt. 

Landen die ik niet onthouden kan.


Ik vraag me af

waarom ze haar winters 

in de garderobe heeft gestopt.

Het prille bedrog is haar ontglipt. 


Kleuren. Het regent. Het dondert.

Ik ben alleen. Met een boog,

sober als een elliptisch vers.

Sober als de avond voor de strijd.


Geef me een roze lamp. 

Vergeten impasse van oude relaties,

waar Nijl en Rode Zee

elkaar ontmoeten.