donderdag 28 mei 2009

Narcis

Als een spook komt hij binnen --
nachtelijk démasqué waarvoor ik huiver --
niet in mijn hoofd, maar in dit voorverwarmd
labyrint van parataxis  -- Neem een beeld
dat bij je past, zeg ik. 
                                  Hij knielt
alsof hij dadelijk de vloer wil schrobben
om zijn spiegelbeeld te zien.
                                  Hij straalt.
Een narcis in volle grond.
Versleten man in de moderne wereld,
in een jas zonder lichaam
dat ik herken.