zondag 17 mei 2009

Onbekende Ludwig

Als ik de weg naar Beethoven verlies
is er altijd een pianist die wacht
op zijn publiek, ergens in een gat 
waar een pas gestemde Steinway staat

Het is als koude die bij de Andes hoort
zo'n avond met dichtbevolkte twijfels
in de Hammerklaviersonate. Koud zwijgen
tegen de onbekende naast me. Zijn gedachten
te ver van mij verwijderd. Wat spookt hij uit
daarboven, onder de bomen van mijn dromen?

De noten scannen bliksemsnel
waar ik nooit komen zal:
de snelle voortplanting van regen
een zegen voor dat oerwoud
van neuronen.