vrijdag 14 augustus 2009

Iemand is gaan varen

Druppels wanhoop huilt de grot

wanneer ik alleen ben

in mijn vallei van rusteloze doden.

Druppels zon

die haar rug keert naar mij

aan een rebelse hemel.


Ik roep namen. 

Ze verschijnen 

in koude cirkels van licht. 

Verdwijnen

in een galm van groeiend donker.

Glibberige herinnering 

is dauw op mos van tijd.


En teken mijn woorden als prooien

op de plankdunne wanden 

van liefdes achterzaaltje.

Bochtige onderaardse rivier:

Iemand is gaan varen met mijn goden.