maandag 17 augustus 2009

Zang, licht, woord

We zingen de dingen waarvoor we geboren zijn.

Dat we houden van. En dan weer niet. Elkaar.

Het zijn buitelende woorden die verstoppertje spelen

terwijl de zon zich gedeisd houdt tussen de bomen

in deze vervormende spiegel van snaakse letters.


Ik hoor de haan kraaien bij een marmeren fontein.

Spuit beelden terwijl donder macht vertoont. Maar waar

zal ik mijn fermenterende dageraadtaal met je delen?

Licht sluipt binnen in een uitgebloeide iris. Dromen

met twijgen van goud weerkaatsen sterren en ketters.