maandag 21 september 2009

Liefde is een kunstenaar

De tijd wil een blijvend teken van aanbidding, 

maar het zand van de geschiedenis 

houdt mijn voetafdrukken niet vast

in de kletterende regenbui die haar art nouveau

het lot van andere uren oplegt.


Ik zit recht tegenover het museum van de barricades,

op een terras dat open en bloot blijft in het noodweer.

Links van mij beschonken Zwitserse Alpenboeren, 

twistend met de regen. En in de rechterhelft 

van mijn hersenen, klagende Spaanse vrouwen

met paardenkracht tussen de oren. Ze knikken

naar mij, in de roemloze stilte die hen overvalt

tussen twee gerechten door. Wou ik dromen dan?


Koppeltjes krijgen gratis dekens,

om hun gezelligheid vol te houden.

En ik zie de beloften op hun gekloven lippen, 

mijn kans op de fraaie parels van een vreemde taal.

'It was tasty' stelt de ober voor,

alsof hij antwoorden wil in mijn plaats.