dinsdag 22 september 2009

Rest me te vermelden

Rest me te vermelden, 

denk ik na afloop van onze oogcontacten,

dat ik niet zonder fouten ben, roekeloos

als een lege bus die door haarspeldbochten raast.

Dat mijn hart gevaarlijk zweeft 

als de uitgebrande trap van een maanraket,

daar ergens in een zacht ruisend verleden.


Rest me te vermelden 

dat ik de komst van dit schrift heb verbeid

met een pornografische blik die mijn routine onderwerpt.

Daarin verschijn jij dan, gloeiende ruimte boven mij,

gek van smart. Geen enkel smeekwoord. Geen idee

waarom zo stil. En dat je de stadstuintjes van Riga

door je toekomst gaat vervangen.


De zon zal tot goud verbleken.

Maar de avond? Nog steeds niet in wording.

En hoe het slapen met jou een volgend uitstel is

terwijl de tijd voor ons uitvliegt, als een nachtvogel 

naar de schemer. 

Rest me te vermelden

dat ik, eenzaam, van je houd.