maandag 5 oktober 2009

Steeds meer mensen

Er leven drie maal zoveel mensen op aarde
als toen ik geboren werd. Uit dezelfde wellust
in andere kamers. En er komt geen einde aan.
Nog steeds sukkelen zaadjes te ver van de poel,
als peddelende watereenden die verdwalen.

Ik kijk naar de taxi's en hoe ze zich nerveus vervelen,
onder het licht van een lantaarn die maar wat aanmoddert,
met een absurde saxofoon erbij. Irritante knipoogjes
van neon, terrasgezelligheid verbruid door vuige wind
en de slecht herkende burn-out van continenten,
versteende ogen tussen opgeworpen kluiten aarde.

Er leven drie en een half maal zoveel mensen
onder het falende kunstlicht voor mijn deur.
Ik wens ze allemaal een partner, een bed
om in te slapen en voldoende koren om te dorsen,
zoals de boer boven mijn kussen, would-be poster
met veel te luide decibels door de muur.