woensdag 18 november 2009

Brief aan Rainer

Geen directe vragen stellen
met voorverpakt antwoord.
Een gedicht moet ademen
als een stad na de Kerstmarkt.
Gun me dit Faustisch luchtje
van zilten hartstocht waarin ik
naïef rondloop, opgejaagd
monster in het labyrint
van een U-Bahn ohne Fahrer.
Luister naar het sneller slaand hart
van een verloren gelopen kind.
En kijk naar je beelden in mijn hoofd
al is je mythisch leven jaren dood,
gesloten als een illegaal bordeel
dat ruikt naar volmaakt romantische
scenario's en werelds ascetisme.
Geen vage allusies, Rainer,
op Luthers militante incarnatie
van superieure gevoelens.
De klokken beieren vrolijk verder
nu het koperen dak gezoend wordt
door een klaargekomen zon.
Beloon jezelf met de bonbons
en laat aan mij de Frische Birne.