vrijdag 11 december 2009

Delay

De avond: een dode 
die zich bij het raam nestelt.

De grijsblauwe lantaarn is niet langer trots 
op zichzelf, versuft in het niemandsland

van een lichtend spleetje:
tijd gegijzeld

tussen kapotte flessen en etensresten.
Verlangen: gefladder tussen onleesbare graffiti.

Ze kruipen mee 
met de betonrot in mijn dromen.

Softies kapen mijn angst
van de ene kant van mijn hoofd

naar de andere. Iemand vraagt iets, 
een seconde later dan hij de woorden uitspreekt.