donderdag 21 januari 2010

Goeiemorgen, juffrouw

Mijn verledens krullen als een kindertekening

op de muur van een verlaten schooltje. 

Het staat er nog, onmachtig over mijn toekomst

die het ooit opeiste. Ik zie de oude juf wel eens,

kromgebogen door de tijd die haar eigen gang gaat,

als een lichtstraal in de buurt van grote sterren.

Mantelpakje en sjaal passen niet langer 

bij de voorbij snorrende scooter achter haar rug.


'Goeiemorgen, juffrouw'. De bejaarde zwijgt.

Ze kijkt me aan, scant nauwkeurig haar dagen

en plukt uit een parallel heelal de tijd

die van mij zou kunnen zijn. Een assemblage

die wel even duurt. IKEA is vlakbij als het niet lukt,

en anders zijn er altijd nog mijn tekeningen,

zorgvuldig op zolder bewaard. Ik zie er 's nachts

tegen de muur een kerselaar bloeien,

                           wachtend op aquarellen

                                         onder neervallend stof.