zondag 28 februari 2010

Aanmeerpunt voor wegstervende stem

een oerduwtje gaf God me

in de richting van een mens

die in mijn bijna uitgebloeide iris

voorbij flitste, en noemde dat

een liefde op dichtersmaat


het is walsend licht

dat de tijd verscheurt

als oude kleren


ik pers voor Hem

een zoete sinaasappel

in mijn mal de vivre,

afvinklijstje van blote eeuwigheid

en zure zorgen, krachtenveld

van woorden zonder beha,

bedrijf iets dat op procreatie lijkt

en noem het Aanmeerpunt

voor wegstervende stem


ik dans als een hortende illusie

in de stroboskoop van oude herinnering