woensdag 24 februari 2010

Uw dag, zopas begonnen

Eindelijk leer ik bidden, 

uit mijn pyama stappen 

zoals vingers uit een paternoster, 

recht in mijn nieuwe jeans.


Hoe spannend moet het zijn 

om bemind te worden, o spiegel, 

zonder het te weten. Blijf bij me. 

Ga niet aan diggelen, God. 


Ik wil best mijn bed maken 

zonder terug te denken aan de nachten 

met volle maan en andere afleiding 

voor deze poëzie.


Geloven is een dans. 

Een warme douche van beloften. 

Waar komt die stem opeens vandaan? 

vraag ik me af. En begin Uw dag.