dinsdag 16 maart 2010

Wie ik ben

Wie 'Ik' ben? O, eerst moet hij pijn voelen
in wonden van een minuscuul gedicht: seconden
met wallpapers en swingende ringtones,
een tijdperk dat er niet eens slecht uitzag
toen hij eraan begon, en zag hoe de wereld
comprimeerbaar begon te worden. Dat lijden
poëzie wil zijn. En janken als een alarm.

Daar wacht zijn Appletje, babbeltje voor de dorst
met virtuose vingers op een ultrabrite klavier,
en taal om snel de wereld te verslaan. Braaf,
zoals je de verjaardag van familie viert:
met pasta, holle vezels en schaarse metalen,
hij schenkt me een iTune in zijn funky bestaan,
glimlacht als de tanden naar twee lippen

in een spiegel, en noemt me 'Ik'.
Begin de dag te typen, zoals woorden
die al vers zijn zonder een pen te hebben gevoeld.