zaterdag 3 april 2010

Radio is...

Radio is...
mijn voorwereldse droom
die over de evenaar van stilte zweeft.
Hij is mijn jengelende engel,
porceleinen nacht van volle maan.
Radio is mijn partner
bij wie ik alleen leef.
In een land van oude meesters.

Meer dan de wereld is hij.
In iedere cel van mijn lichaam
een onopgemaakt bed,
geurend naar bronstig vrijheidsverlangen
van boomgaarden in de herfst.
Hij leest het nieuws voor me,
rolt een rode loper voor me uit,
recht de lege ruimte in.

Daar ergens blijf ik dan achter,
vluchtig als dunne ether,
als de demon in een gesloten café,
als huilende wind in de Westhoek
terwijl ik met een schaduw van woorden
over de laatste papavers van mijn verleden glijd.
Radio was...
Radio was de toekomst die naast me zat
.