zaterdag 24 juli 2010

Daad met woord

Sneller, bonzend hart.

Zeepbel, spat open.

Leven, houd het kort.


Nog even, Nacht.

Word een deeltjesversneller

om overspannen verwachting te smashen,

scoor een doelpunt in de bange ochtend.

Voeg het toe aan je palmares van stilte,

bed en doodskist zonder toekomstdromen.


Dadelijk gaan ze komen.

Hinnik, merries, in de bloemenwei

van mijn remslaap. Akelig dichtbij.

Verdriet, zoen me op de lippen:

hormonen die straks niet meer stromen

gieren in dit vege lijf.

Het einde is hijgend nabij.

Ik ben al dood.

Higgs boson draait rondjes in de leegte

en mobieltjes denken twee keer na

voor ze het drama van de ochtend melden.


Ik ben al dood in verzen

die met open ogen de liefde bedreven.