zondag 8 augustus 2010

Brief aan Rimbaud (fragment)

Nee, Arthur,

ik wil geen volle maan meer zien en me verplicht voelen
om haar licht op de vijver beneden metaforisch uit te melken,
als kneep ik een moederborst leeg, melkbleek licht
dat er alleen zou zijn om mij te herinneren
aan jouw likkende vuurzee.

Nee, Arthur,

een kind heeft geen humor,
en jouw Uriah Heep-verzen lachen te weinig.
Humor is een winst van de ervaring.
Een kind heeft geen medelijden, en jij wil enkel fulmineren.
En jouw verzen, laat ik eerlijk zijn, klinken als proza voor mij,
proza in een stuntelige vechtstijl.
Ergens zeg je dat je je roes wil uitslapen op het strand.
Slaap rustig verder in de onlust en woede
die niemand zo mooi bezingen kon
als jij.