zaterdag 27 november 2010

Namiddagje kuieren

Niets zo verkwikkend,

denk ik falend in bezieling,

als een namiddagje kuieren

tussen de ruïnes in mijn hart.


Door een agora loop ik,

met de tempel van Hephaistos

die ooit mijn lava van taal smeedde:

hij was een leraar Grieks, oersterk, aanbeden

als vlammende retoriek voor bulderend dichtwerk.


Ik zwerf door de bibliotheek van Hadrianus

die me zijn woelig leven leerde minnen:

hij was een vriend die me omarmde

terwijl ik las, belaagd door pralerige zinnen.


Maar liefst nog zoek ik vertroosting

bij de byzantijnse stèles van vergeten illusies,

vlak voor het hoogtepunt van hun kunnen.

Dat ze ooit, als een puzzel op de sprei,

mijn dromen voor een nacht wilden runnen!


Waarom zou ik stoppen bij Zeus' tempel?

Dit is geen eeuw voor oppergoden,

ze zijn afwezig of geven niet thuis

wanneer je tijd met hen wil doden.