dinsdag 23 november 2010

Niet kijken naar jezelf

Wolken, geheime ornamenten.
Zondaars in je leven.
Ze komen en gaan aan een koude hemel
die blauw is. Alleen voor jou.
Daar ginds, kristallen van waterige tijd.

Waarom vrienden van je vrienden
voorstellen aan wildvreemden,
niet wetend wie ze zijn?
Omdat ze in een kring staan
om de bleke zon van je twijfel.
Anonieme wolken.

Niet kijken naar je kite, zei oma,
dan word je blind. Haar weke poëzie
deed weinig terzake:
niet kijken naar jezelf, maar stralen
wanneer de woorden gaan stamelen.
Daar ginds, in je verleden.