vrijdag 12 november 2010

Plato bij boekhandel Eleftheroudakis

Na zeven verdiepingen

die langzaam van kleur veranderen

sta ik eindelijk aan de rode zenit

van de Griekse beschaving.

Het is een hele wand Kavafis.

Bundels die neerkijken

op zijn ongemakkelijke eeuw,

zichtbaar vanop straat.

Achter me, de bedwelmende thijmgeur

van een Cycladisch eiland: het moet Elytis zijn.

Altijd, wanneer de zon te laat is opgebleven.

En ginds, die jongen met kniebroek en verwassen T-shirt:

als dat niet Nikos Gatsos is, bedremmeld in een hoek

en wachtend op mijn helpende hand.


Nu ga ik op de tippen van mijn tenen staan:

ik verlang naar een grote blauwe bundel die Plato heet,

alleen maar omdat hij een hekel had aan poëzie.