zaterdag 11 december 2010

Dof gedreun

In een trein met taterende oude vrouwen

is het ontspannend jezelf te zijn

in het meeluisteren naar de rampen

die je tot hiertoe bespaard zijn gebleven,


maar wanneer er dan plots,

midden in het moeiteloos ontspringen der dans,

elkaar in superlatieven overklassende pubers opstappen

die een zweempje te leutig hun facebook avonturen

als een enemy request op je afvuren, terwijl de dames

verstild in je richting gluren om snel even uit te zoeken

of je al aan fataal defrienden begint te denken,


dan weet je weer dat heel de identiteit in je hoofd

een dof gedreun is voor de ipod van een bewustzijn

dat anderen stoort. Als had je het van hen geroofd.


Val nooit door de mand met een ponjaardblik,

accepteer het noodlot en kijk door het raam,

wat er ook gebeurt. Tot je oude ego is uitgedoofd.