zaterdag 29 januari 2011

Sluitingstijd met tekens

'Sluitingstijd!'


Het woord een doffe zweepslag

en plots is mijn universum geboren.

Naakt. In de wanhoop van duizend boeken.

Ze staren naar me, monotoon blauwig,

een hologram van onpakbare letters.


Kwart voor vijf, zegt een klok,

en zwijgt dan weer.

Tijd en ruimte zijn uitgeteld.

Dadelijk een kuch van de suppoost

en wervelend stof van eeuwen studie.

Kruimels van madeleines

tussen resten verdronken schoonheid.


Opkijken, als een kind in de wieg,

bezig zichzelf te vergeten,

in zonden die behoeftige zinnen strelen.

Op een bladzijde zonder god.

Van zodra ik liefheb, zal ik vertrekken.


Sluitingstijd. Ik sla mijn slag

en lees de tekens die ik nodig heb.