vrijdag 7 januari 2011

Soms, slapeloos

Soms, slapeloos,

vraag ik me af welk landschap

ik zou willen zijn.


Een steppe met hoog gras

waarin verzuurd gevoel verdwaalt,

of een woestijn, weifelend onder de zon,

brand van vergetelheid

voor oude illusies.


Ik zou niet weten wat de stuivende liefde

te lang verzweeg. Daarom misschien:

een ruig berglandschap

met gletsjers die ik beminde,

ze spoken iets uit met verse sneeuw

om de kou in beweging te krijgen.


Soms, slapeloos,

vergeet ik wie het is

die wakker ligt

aan het einde van de wereld.