woensdag 31 augustus 2011

Wie ben ik?

Wie ben ik? Fluister het mij toch,

onzichtbare vriend in de koele luxe

van mijn volwassenheid. Schreeuw het niet

van de daken. Gun mij nog

het oorverdovend gezang onder de eerste zon.


Wie ben ik? in de verschralende herinnering

van een spel met meeuw en storm.

Alleen ik weet het antwoord. En vecht

met de snel ruïnerende granietsteen

van een baroktrap naar de hemel.


Reis als een gehandicapte mijn wereld rond.

Rol mijn stoel van angst naar angst,

door vallende duisternis en glimmende eenvoud

met hun mime van geveinsde standbeelden

belaagd door nakende regen.


Wie ben ik? Ik zal het nooit meer vragen.

De nacht gaat lopen met mijn verlangen.

De schmink loopt uit, een droom verpulvert

en bij het wakker worden zie ik een ander

die per vergissing naast me ligt te wachten.