vrijdag 28 oktober 2011

De wolken zeggen niets

De wolken zeggen niets.

Hebben geen donder nodig

om indruk te maken. Ze haasten zich

nauwelijks, het grijze landschap gunt hen geen zin.

Ze gedragen zich als hangjongeren die irriteren

wie niet om hen geeft. Daar in de huizen,

waar het weerbericht een verveling verdrijft.


De wolken zeggen niets.

Ze zijn onvindbaar op de kaart. Voelen koud aan

wanneer een hand naar de zwangere leegte wijst

die met hagel gaat schermen. Zien de reclame niet

vol leugens en beloften. Het is een grimmige wereld

die wacht in de zetels. Moegetergde lusteloosheid

van stoeiende kinderen die straks gaan slapen.


De wolken zeggen niets.

Ze doen waarvoor ze geboren zijn.

Een ontlading uitstellen. En verder drijven,

hun ondergang tegemoet.