BART STOUTEN: faceboekje (mijn kortste gedicht ooit)

Add friend. Like. Share.

Unlike. Other friends.

NIEUW RADIOPROGRAMMA

Vanaf maandag 29 augustus 2011 presenteer ik elke werkdag van 12 tot 13u op KLARA 'Bellevue'. Klara’s heerlijk genietbaar dagelijks middagmoment met fruitige klassieke muziek en een paar leuke surprises die de fans anders doen luisteren.

Sedert eind september 2009 heb ik op KLARA ook een zondagochtend-programma gekregen: 'Stouten op Zondag', van 10 tot 12. Een op-en-top zondags ontdekkingsmoment vol sierlijke en prikkelende klassieke muziek uit vele eeuwen, met commentaren naar het hart van de muziek en naar het eigen hart van de luisteraar.

Eilanden en poëzie

NET VERSCHENEN: mijn boek 'Beminde eilanden van Bart Stouten' (bij uitgeverij Averbode). Een boek over de verrassende rol die eilanden gespeeld hebben in het aanvuren van mijn literaire gevoeligheden. Meer en meer zijn ze samen een soort archipel gaan vormen, een eilandengroep waar ik herinneringen kon sprokkelen aan mijn mooiste ontmoetingen en meest inspirerende poëzie. Ik bezing de exotiek van Bali; de rauwe en door alcoholisme getekende verlatenheid van het koude eskimo-eiland Teller in het Noorden van Alaska; ik schrijf over dichter Tomas Morales op Gran Canaria; over de onbekende stilte-code in een piepkleine bar in de 'stad van de sneeuw', Sapporo; over de vuurtoren op het Australische Rottnest eiland die me zin geeft om binnen te dringen in het turbulente leven van Edward Hopper; op Santorini droom ik van Elytis, Kavafis en Homeros, en probeer me voor te stellen hoe hun verzen vandaag zouden klinken... en ondertussen, schrijvend over mijn zorgvuldig gekoesterde geheime plekjes, praat ik over de reis van mijn poëtische 'Wachstum'.

Bij uitg. Averbode verscheen: 'Het ware Eden van Bart Stouten'

Een bezoek aan een zentempel in Japan. De vriendschap met een Japanse monnik. Heden en verleden die als zorgvuldig beschreven puzzelstukjes van de ziel in elkaar vallen. In dit dagboek neem ik de lezer mee op een inspirerende verkenning van mijn 'ware Eden', met een focus op het latente en vaag vermoede en in een taal die spontaan opwelt uit het onbewuste. Mijn spiritueel decoderen van elementen uit film, werkelijkheid en verbeelding wil als een hefboom werken onder de eigen - vergeten - essenties.

EEN BOEK VAN TIJD

In Een Boek van Tijd neem ik origineel afscheid, niet alleen van de halve eeuw die achter me ligt, maar ook van de behoefte zélf om passioneel terug te blikken. Om die laatste terugblikkende verzen wil ik vechten, als een mummie in mijn eeuwigheid. Ik ben als dichter in deze bundel een soort curator: ik assembleer de tijd als een sfeervolle ruimte, verlicht door het ironische spot-licht van een relativerend geheugen. Het verleden krijgt zo de fantasierijke aantrekkelijkheid van een heus museum met visueel aantrekkelijke jaren waartussen de lezer vrij kan rondlopen. Elk gedicht stelt weer een ander Wander-jaar voor; de wazige eerste levensjaren vormen een dierbaar continuüm - net zo de jaren die nog moeten komen. Er wordt ingezoomd op details van een plek, personage of gebeurtenis die het specifieke jaar 'markeerde' in het geheugen. Ik distilleer zo tijdgebonden essenties en neem ze mee naar een tijdloze toekomst, die zich visionair laat voelen aan het slot. Tijd wordt, via de bewaarde fragmenten, tastbaar, als schilderijen waarop het bewustzijn kan inzoomen.

vrijdag 4 november 2011

faceboekje (mijn kortste gedicht ooit)