vrijdag 27 januari 2012

Voorbij

Kun je liefde terugfluiten

met een zijden handschoen,

oplossen in een vriendschap

met mobiele telefoon erbij?


Wat de regen me nu weer te vertellen heeft,

alleen een late bus die me naar huis brengt

kan het weten. En deze woorden, die thuiskomen

bij hun vermoeide kinderen van emoties.


Winnen doe je natuurlijk niet, doet niemand,

wees blij dat je een sportieve verliezer bent,

en vergeet nooit meer dat ware hartstocht

het onderspit moet delven vlak voor de zege


die aan de ander is. En treur niet. Het huis

is leeg, als een bühne, je publiek slaapt al.

Iets is voorbij. Een dag, de voorstelling

van je fantasie. Het spotlicht van de poëzie.