vrijdag 24 februari 2012

Washi wijsheid

Ik sta voor een raam

met dichtgeschoven verlangen.


De randen van de wereld

wijken verder weg.


Het lijkt alsof de zon fluistert

in een knisperende bron van rijstpapier.


Daarachter het geheim

van een lichtvlek die wacht.


Ik luister aandachtig: de geest

is een anomalie van het leven.


Een hand op mijn schouder.

Fijne regen van oxytocine


tussen ruige rotsen

van herinnering.