zaterdag 4 februari 2012

Zonder titel

Vanmorgen werd ik wakker, Athene,

en ontdekte je gekwetste ziel.

Beelden van een bruisende nachtmerrie

herken ik in het lapwerk van je geluk.


Ik laat mijn hart en dromerige wandeling

voor wat ze zijn: de wanhoop van jouw liefde,

met een voetnootje van woord. Waarom zou ik

opgaan in een grote onbekende wereld

die ik verlaten moet? Ik drijf aan je oppervlakte

waar het heerlijk huilen is. Ik moet alleen

ontkennen.


En hopen

dat ergens

Vergeten Tijd zal wachten op mij

met een bosje verse wilde bloemen.


Ik bid voor jou, uitgedanste vrouw

op je platform van vergeeld ivoor.