vrijdag 20 april 2012


Het is schipbreukerig wanhopen
in de opalen avond
van melkdroom tot honinghemel

met dansend vuurwerk dat openspat
als regenwoud op de verglijdende oever 
van de dood

Het is me opstandigheid herinneren
wanneer ik je mis, vertrokken met de wiegende maan
en haar escorte van ballerina's, lavendelzoetheid

en geile taxustrots, krijsende ijdelheid van meeuwen
boven een vlot waarop ik taalverlamd verdwaal
tussen mijn drummende lichtjaren van melancholie