maandag 2 april 2012

Wat jou uniek maakt

Soms open je een boek
en vluchten de woorden eruit weg
omdat ze zich betrapt voelen
in hun gemene spelletjes.
Een taal staat te kijk
die op de schop moest.
Daar liggen de kleuren en dessins
tussen schaduwen die huilen in de zon.

Als ik je liefde wil zien,
krijg ik vooral tinten, texturen,
licht en heel veel sluiers.
Als ik jou alleen wil zien,
krijg ik een wegtrekkend mysterie
van warmte en pijn.

Het is alsof ik die liefde nodig heb
om niet verblind te worden,
niet vermoord door de pracht
die me op een afstand houdt.

Wat jou uniek maakt:
tienduizend sterren die verdwijnen
terwijl ik schrijf, de kracht
van een donker waarnaar ik terugkeer
wanneer je bent uitgestraald,

mijn kleine planeet die voorttolt
als een gedicht dat niemand meer leest.