dinsdag 10 april 2012

Woorden, mijn liefde

Woorden, echo's waarop ik uitglijd,

ze baden in een licht van keurig knikken,

zijn er niet om te zeggen

waarom mijn hart mijn hoofd negeert.


Woorden, die altijd overdrijven

als beduimelde fiches van vooroorlogse jaren,

kunnen gestreeld worden met een zachte tong

die instant wil behagen.


Woorden, gedempte stappen van een paard,

zoeken hun weg over een hobbelig verleden.

Logge winters, bleke bergen van herinnering,

reuzen wadend in een witte zee.


Woorden, ze zijn mijn liefde:

wolken van frisse adem,

vuurland van bizarre vragen,

zacht-brutaal en dreigend tegelijk.