vrijdag 18 mei 2012

Ik zit te zonnen


Ik zit te zonnen in de hoge, onbewolke zomer 
van het woord. Straks zullen de emoties bloeien:
liefde in trillende eenvoud, overal om me heen.
Bedwelmd loop ik onder geurige bogen
van illusies die zich praalziek moeien.

Ook taal is verkapte onmacht, zomers bestaan.
Klinkers zingen met mijn twijfels mee,
als rozen naast een modderige oprijlaan. 
Toch waak ik hondstrouw bij dit lieflijk oord,
vereeuwig een kasteel dat ik stil beween.