vrijdag 29 juni 2012

Door brullende golven


Zee speelt met land,
in een spray van kiezel en zout.
Meer lucht is mijn wereld,
meer opvliegen naar hogere kou,
dan hoopvol schelpen rapen
onder de voortglijdende schaduw.

Namibiërs – bloedmooi
achtergebleven in mijn regie
voor eigen vertier – lopen naast me,
door brullende golven.

Licht zoet mijn lippen
met melkwegdruppels.
Nacht omcirkelt een maan
met de afglans van oud verlangen.
Gouden zee van zacht wuivend,
geblakerd gras.