vrijdag 29 juni 2012

Routineuze meditatie



Avond in mijn leven. 
Lege kerk van sterren:
mijn kinderjaren 
die koorknaapje spelen.

Het denken remt in een mistbank.
Knipperende woorden gidsen me
als noodhulp door het gejakker 
van de voorbije werkdag.

Ze lijken er niet te zijn, 
de verstoten indrukken
die een bestaansreden zoeken
voorbij mijn zelfbedwelming.

Ze plunderen hun kansen 
in melodieën die zoek zijn.
Vonkjes van herinnering.
Ze dwarrelen in het vergeten.