vrijdag 31 augustus 2012

Bos vol donkere dageraad



De nacht is al flink begonnen
wanneer de rekening nog op tafel ligt --
alsof het begin van een geniepige droom
onder het lepeltje schuift
om uit te zoeken hoe waardevol je bent.

Voor mijn afscheid van de avond
moet ik het met kleine raadsels doen
die glinsteren in je blik -- woorden
zijn er niet, maar soms wel sms'jes
zonder verhaal, stamgasten
die binnenvallen na wat sluitingstijd.

En dan de geur van pas geschoren zijn,
ook al is de spiegel weer verre ochtend,
vers gewassen lakens die wachten
onder schemerlicht, kiplekker gevoel
dat altijd in je huid verwijlt, gevangen
in mijn liefde. Bos vol donkere dageraad
die met rust gelaten wil worden
door de eenzame wandelaar in deze verzen.

En na de VISA-kaart een ijskoud hart,
voldaan, bij het maandelijks overzicht
dat altijd klopt

wanneer ik sterf van onmacht
met een klink nog in de hand.