vrijdag 24 augustus 2012

Opera met plastic piano


De stoomboot kwam ginds uit Spanje weer aan
en troostte me met liefde: een plastic piano
om te blijven bespelen, voor de ziel die uit is
op een ereplekje in het bedrijf waar berging  
van lang vervlogen kindertijd.

Dank u, Sinterklaas, roepen die klanken hem na
maar zijn mijter is scheef gezakt, de witte baard
sneeuwt in propjes watten over het dak. Paard
sukkelt in de goot. Net opera met special effect
voor een miniatuurset van vergeten drama.

Nu weet ik wie ik ben. Orkest dat spelen blijft
wanneer het doek gevallen is. Naakt als eenvoud
luister ik naar dit woud van dissonanten. De stad
is ingeslapen. Maar ik lig wakker nog. Bemin.
Na Sinterklaas heeft braaf zijn nu geen zin.