vrijdag 12 oktober 2012

Hoed je


Soms fladdert de liefde zo dichtbij
dat ogen frivole vleugels krijgen,
net geurige lente in de zachte deuk
op een vers kussen met bladermotief.

Je bent stout en moedig, op het bed
gevallen engel. Sneuvelt in detail. 
Blijft buiten verdenking van ontucht 
in deze close-up. Een zucht van taal.

Iets van je verlangen verkruimelt, 
nog voor je het lekkers tot je neemt.
Lippen. Rondslingerende brokstukken 
van hemelse toekomst. Vervreemd.

Benader wulpse waan, in de afstand
waarin het mooie leven zich ontpopt. 
Maar hoed je voor het fatale moment
waarop een nachtpauwoog sterft.