maandag 3 december 2012

bevroren verlangen,
woud dat zwijgt,

ik zal stilte meebrengen voor jou
als je me niet meer vraagt waarom

ik een zitje wil in een open bark
zonder nu en toen. Daar zal ik,

wakend, als een maan bij het water,
verdroogde bloemen schikken,

een woord bewegen bij het gordijn
van de nachtwind, en bidden, vinger

op je mond, vlak voor de clusterbom
van een zoen onze laatste twijfels

verbrijzelt
in de lentevijver.