vrijdag 10 mei 2013

Na de diefstal


Zo-even werd je bagage gestolen.
Niemand heeft ze gezien in deze hel
van non-gebeurtenissen. Falende lamp
van onbezorgd genot, knipoog van vreugde
op een stilgevallen roltrap, joelende echo's
daar diep beneden. En jij die zwijgend afdaalt
naar de leeggeroofde morgen, met kansen
die je als vermist hebt opgegeven.

Als geheimen in een hoerenbed
los je je klontjes op in de koffie.
Dit is je advies tijdens het wachten
na de ramp, bij het ondrinkbaar zoete vocht:

Laat de trein op tijd komen, alleen het perron
kan je in verdenking stellen. Verander zelf nooit
een dwaze koers die onvoorspelbaar is.
Houd links van je de horror van een nacht, 
voorbije sterren die bleek pinken in het raam,
onder een fluitje dat ironisch riposteert.
En zoek rechts suspecte tekens in een blik:
zwakke schakels in een rimpelloze keten.