zaterdag 29 juni 2013

Bent u...?


Soms voorvoel je in de wind van het excuus
de vraag die erop volgt, als een verklaring
van liefde die 's zomers in de lucht hangt
terwijl je toch nog doet alsof je schrikt
bij het woord dat inleidt. Als bij een gedicht.

Of ik ben wie ik ben. Daar ginds, bij de radio
of waar dan ook. Het is een mooi programma
in haar strategisch hoofd, een voorbedachte rade
van snel nu doden wat ze mint. De bloedplas
van tijdeloze schoonheid, op het eerste gezicht.

Ja helaas, dit ben ik. Je mag mijn stem herkennen,
al weet ik zeker dat ik tot hiertoe had gezwegen.
De P&C-mode is neergestreken op mijn lichaam
in een veel te banale werkelijkheid vol hier en nu
die ze er gul en ongevraagd heeft bij gekregen.