dinsdag 11 juni 2013

U



U bent een god, Liefde,
maar ik weet niet waarom.
Ik ken alleen het lijden dat U oplegt,
uw boete achter maskers en vermomming.

U laat mijn endorfines vervliegen
samen met uw geest, oude euforie
van kaarsjes in koude kerken zonder altaar,
verstoken van kansen op verstomming.

U bent een god, naast mij lopend, 
schrijdende stilte van een wonder
uit mijn kinderjaren. Ze spelen koorknaapje,
dodelijk bang voor het genadeloze afkalven.

U mag best blijven. Waarom U afschrijven?  
Uw misleiding was een kopie van dwalende taal
die alles veranderen zou. Piepend orgel 
om dit kwellend hart vannacht nog te zalven.