vrijdag 25 oktober 2013


















Liefde moet je verzorgen. 
't Is als een kopje koffie zetten 
met een antieke molen: 
je giet traag kokend water op, 
je blijft erbij, je noemt het vroeger. 
Als een orchidee voor het raam.

Liefde mislukt soms. 
Maar ook dan moet je er 
een zetel voor vinden. 
Ontdekken waar je faalde. 
En toch nog houden van. 
Niet zomaar een bloem.

Niet uit zinloze obsessie, 
maar omdat de minne heilig is, 
ook al laat ze je in de steek. 
Je moet haar koesteren 
als een geur waar je niet bij kan.
Zelfde orchidee, hoog in de boom 

van een kwetsbare dagdroom. 
Dat is mijn ware overtuiging. 
Terwijl ik mijn koffie drink. 
Om deze woorden te schrijven. 
Alleen. Zoals de haven in het raam.
Achter mijn verwelkte hoop.